Busy 2010
ไม่มาอัพไดนานเกินไปไม๊เนี่ย??
ลืมกันไปหมดแล้วมั้งเนี่ย >_<
จากที่เคยพยายามหาอะไรทำเยอะ ๆ
จนรู้สึกว่า ถ้าไม่นอนได้จะดีมากเลย
มีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะ ... แต่ตอนนั้น
เป็นการทำอะไรที่ เรื่อยเปื่อย ไร้สาระ ไปวัน ๆ มาก
พวกดูหนัง เล่นเกมส์ เขียนนิยาย บร้า ๆ ..
แต่ตอนนี้ เวลาวันวันนึง หมดไปกับสิ่งที่เป็นหน้าที่
ต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่เล่นสนุก ๆ
การใ้ช้เวลาไม่ค่อยต่างกัน แต่ความรู้สึกต่างกันเหลือเกิน
เพลียมัก ๆ >_<
ตื่นตีห้า ทุกวัน
(หลัง ๆ เริ่มต่อเวลา ตีห้า 20 หรือ ตีห้าครึ่ง บ้าง ตามแต่ร่างกายจะรีเควส)
ไปสอนภาษาไทยตอน 7 โมงเช้า
ช่วงเดือนที่แล้ว เป็นช่วงภาคปิดเทอม เด็ก ๆ เรียนเช้าเลิกเย็น
หลังจากกลับจากสอนภาษาไทย ก็ตรงไป สถาบัน เลย
เตรียมเอกสาร นู่นนี่ ได้เวลาสอนคาบแรก 9 โมงครึ่ง
เบรกบ่ายโมงครึ่ง หนึ่งชั่วโมง ... แต่ก็ไม่ค่อยได้เบรก เพราะต้องทำนู่นทำนี่
ทั้งเอกสารประกอบการสอน รวมถึงเอาพัสดุไปส่ง
สอนต่อจนถึงตอนเย็น กลับบ้าน เคลียร์ออเดอร์
แว๊บเข้าคลับ MJ หน่อย วนมาไดอีสนิด ก็หมดวัน
เดือนนี้ เปลี่ยนเวลาสอนมาเป็น สอนบ่ายเลิกสี่ทุ่ม เหมือนเดิมแล้ว
รู้สึกร่างกายปรับเวลาไม่ค่อยได้
ตื่นตีห้าเหมือนเดิม สอนเสร็จ กลับมาบ้านก่อน
เคลียร์ออเดอร์ จัดของ เอาไปส่ง แล้วถึงไปสถาบัน
แต่ตอนนี้มีสอนยาว บ่ายสองถึงสามทุ่ม ไม่มีเบรกเลย
สามทุ่มถึงสี่ทุ่ม เป็นเวลา เมกเอกสารต่าง ๆ (พวกข้อสอบ รีพอร์ท ตรวจงาน)
กลับถึงบ้านจัดการตัวเอง ตั้งสติได้ก็ห้าทุ่ม
ที่ถูกควรจะนอนเลย แต่ก็อดไม่ได้ เปิดคอม จัดการนู่นนี่
(แว๊บนอกเรื่องงาน ไปหา Mj บ้างนิดหน่อย ^^' )
กว่าจะได้นอนก็ ... วู้วววว
อันที่จริง มันก็เป็นกิจวัตรช่วงเวลา ที่น่าจะปกตินะ
แต่ทำไมมันถึงได้รู้สึกเหนื่อยล้า และ เพลีย มาก ๆ ก็ไม่รู้
แถมช่วงต้นเดือนนี้ อากาศหนาวขึ้นมาอยู่อาทิตย์นึง ... ไม่สบายซะเลย
คนที่คุณก็รู้ว่าใคร บอกให้เลิกทำทุกอย่าง
ทั้งสอนภาษาไทย ทั้งรับออเดอร์
มันไม่ใช่อะไรที่ไขว่คว้าเพื่อจะได้ทำนะ แต่มันเป็นโอกาสที่เข้ามา
ก็คว้าเอาไว้ ... มันคงไม่ได้อยู่กับเราไปตลอดหรอก ไอ้โอกาสพวกนี้
คือจะบอกว่า มันไม่ใช่สิ่งที่คิดอยากจะทำก็ได้
และไม่ใช่สิ่งที่ คิดอยากจะเลิกทำ ก็เลิกได้เลย
เสาร์อาทิตย์ วุ่น ๆ แต่ก็ยังชิว ๆ
ออกไปดูหนัง กินข้าว ช็อปปิ้ง กันได้อยู่นะ
มันก็ดูเป็นชีวิตปกติ ของคนทำมาหากิน อยู่เหมือนกันนะ ^o^
ทำงานเยอะ พยายามกินให้น้อยลง
แต่ทำไมรู้สึกว่า อ้วนเอา อ้วนเอา ก็ไม่รู้ >_<
สุดสัปดาห์นี้ เป็นช่วงหยุด ปีใหม่เกาหลี (ตรุษจีนนั่นล่ะ)
อยากพักผ่อน ...
บินกลับไปเที่ยวเกาะช้างสักสองวัน แล้วกลับมาลุยต่อ ^o^
ค่าตั๋วแพง ๆ ..... เกือบได้นั่งบิซิเนสคลาสอยู่แล้วเชียว (จองไปแล้วด้วย)
พ่อคุณดันหา Economic ให้ได้ .. รีบเปลี่ยนตั๋วใหญ่ (ราคามันต่างกันเป็นเท่าตัวเลยนิ)
จริง ๆ อยากไปมาเก๊า
แต่เวลาน้อย ไว้รอบหน้าไปแน่ มาเก๊า
ทำไมอยากไป ไว้จะได้ไปแน่ ๆ แล้วค่อยมาบอกนะ ฮ่า
รักษาสุขภาพนะคะ ^^
From ...Grammy Award 2010
Grammy Lifetime Achievement Award : Michael Jackson
Prince: “We are proud to be here to accept this award on behalf of our father, Michael Jackson. First of all, we’d like to thank God for watching over us for the past seven months. And our grandma and grandpa for their love and support. We would also like to thank the fans. Our father loved you so much because you were always there for him. Our father was always concerned about the planet and humanity. Through all his hard work and dedication, he’s helped with many charities and donated to all of them. Through all his songs his message was simple: love. We will continue to spread his message and help the world. Thank you. We love you, Daddy,”
Paris: "Daddy was supposed to be here. Daddy was gonna perform this year, but he couldn't ... perform last year. Thank you, we love you, Daddy."
MaMa Se
MaMa Sa
MaMa Ku Sa
...
...
